De frequentie die onze Wifi gebruikt, ~2.45Ghz, zit niet ver uit de buurt van de frequentie in een magnetron of microwave oven. Hier maken we gebruik van bij het testen van materialen op 'wifi' doorlaatbaarheid.

Materialen die WiFi radiogolven (2.4 ghz ) absorberen zullen warm worden (de energie moet ergens heen). Terwijl een materiaal dat WiFi niet tegenhoudt ook de magnetronstraling ongehinderd doorlaat - en dus niet warm wordt.

Met andere woorden; als iets warm wordt van 2.4 Ghz of magnetron golven dan houdt het dus golven tegen - en is het niet geschikt als antenne afdichtingsmateriaal.

Het electrisch vermogen dat gebruikt wordt bij wifi is echter slechts 0.05 watt. Daar wordt dus niets echt warm van (en het is dus ook niet gevaarlijk). Maar een magnetron heeft veel meer vermogen, normaal tussen de 600 en 1500 watt. Daar worden dingen dus wel warm van.

Kortom - als men wil weten of een doosje of een stukje plastic dus WiFi golven doorlaat dan stopt men het in stapjes van 2 minuten tot een minuut of 10 in de magnetron (hoogste stand).

Zet altijd ook een glas water in de magnetron, de meeste magnetrons kunnen er heel slecht tegen om aan te staan terwijl er geen materiaal in zit dat verwarmd kan worden.

Wordt het doosje of stukje plastic heet, dan is het niet geschikt om een antenne te bekleden. Blijft het koud, of handwarm, dan is alles in orde.

Doordat er altijd wel wat vocht in de lucht zit en op/in het plastic, zal een en ander altijd vrijwel wel een beetje handwarm worden.

MagnetronTest (last edited 2009-09-28 06:29:42 by localhost)